::. تنهاترین عشق .::

هنگامي که درواپسين لحظات زندگي سرد و خاموش شده بودم

هنگامي که نااميد از همه ي هستي بودم و

هنگامي که قلبم قلب نبود و با سنگ بيابان فرقي نداشت

هنگامي که مهر کسي بر دلم نمي نشست

تو بودي که آمدي و من را نجات دادي و

نگذاشتي که ساز تنهايي را بنوازم

خلاصه تو بودي که مرا با زندگي سازگار کردي و

به من درس شيرين تحمل را دادي.

من از تو ياد گرفتم که صبر و اشک را سپر بلاي همه ي سوختن ها و هيچ نگفتن ها کنم

تو مرحم دل شکسته ي من شدي

آري تو که حامي و ناجي مني

دل من با دل تو هر دو بيزار از فاصله هاست

document.write("IranJavaScript") //end hiding script from old browsers -->